مواکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مواکل . [ م ُ ک ِ ] (ع ص ) رجل مواکل ؛ مرد عاجز که کار خود را به دیگری سپارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).