موالسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موالسة. [ م ُ ل َ س َ ] (ع مص ) به کنایه گفتن سخن را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ظاهر کردن خلاف نهانی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ خیانت کردن کسی را و خدعه نمودن با او و مداهنه کردن او را. (ناظم الاطباء). ◄ همدیگر را فریب کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). فریب آوردن با کسی . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.