مهین نامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهین نامه . [ م ِ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) نامه ٔ بزرگ . کتاب کبیر. ◄ نزد عارفان واصل و محققان کامل تمام عالم کتاب حضرت حق است، چه اهل بصیرت که مردمان حقیقت بین اند پیوسته از اوراق ذرات موجودات احکام اسرار تجلیات الهی عزاسمه مطالعه می کنند و همه عالم را از غیب و شهود کتاب ایزد حق تعالی می دانند مشتمل است به تمامی اسماء و صفات مقدس الهی . (آنندراج ). بقول شیخ محمود شبستری : به نزد آنکه جانش در تجلی است همه عالم کتاب حق تعالی است . و نیز: از لوح جهان خط الهی خواندن خوشتر بود از حرف و سیاهی خواندن هر صفحه ٔ کاینات خطی است کز آن اسرار ازل توان کماهی خواندن . (از آنندراج ).