مهیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهیج . [ م ُ ] (ع ص ) برانگیزنده . مُهَیِّج . ◄ غبار برانگیزنده . (غیاث ).
مهیج . [م ُ هََ ی ْ ی ِ ] (ع ص ) به هیجان آورنده . انگیزاننده .برانگیزنده . برانگیزاننده . آغالنده برآغالاننده . مُهیج . ◄ غبار برانگیزنده . (غیاث ). مُهیج .