مهوید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهوید.[ م َهَْ ] (اِخ ) دهی است مرکز دهستان مهوید بخش حومه ٔ شهرستان فردوس دارای ٦٣٩ تن سکنه . آبش از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
مهوید. [ م َهَْ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش حومه ٔ شهرستان فردوس، محدود است از شمال به بخش بجستان و از جنوب به دهستان برون و از خاور به دهستان کاخک . دارای ١٧ آبادی کوچک و بزرگ است و حدود ٥٣٨٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).