مهنه

مهنة. [ م َ / م ِ ن َ ] (ع مص ) مهن . مهنت . خدمت کردن . (منتهی الارب ) (زوزنی ). ◄ زود رنجانیدن کسی را. (منتهی الارب ). ◄ خوار شدن . (زوزنی ). ◄ دوشیدن . (زوزنی ). دوشیدن شتران وقت بازگشت . ◄ آرمیدن با زن . (از منتهی الارب ).

مهنة. [ م ِ ن َ ] (ع اِ) جامه ها که در جمعه و اعیاد پوشند. ◄ جامه ٔ کار. (دستور الاخوان ).

مهنة. [ م ِ / م َ ن َ/ م َ هََ ن َ / م َ هَِ ن َ ] (ع اِ) زیرکی در خدمت و کار. (منتهی الارب ). خدمت . ج، مِهَن . (مهذب الاسماء).