مهند

مهند. [م ُ هََ ن ْ ن َ ] (ع ص ) شمشیر که از آهن هندی زده باشند. (منتهی الارب ). هندوانی . شمشیر هندی : چون علوی و حسینی است ستوده دو طرف او چنان دو حد مهند. منوچهری . حاجب بارت سپهداری که در میدان چرخ حزم را پیوسته با تیغ مهند میرود. انوری (دیوان چ نفیسی ص ١٠١).