مهمانداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهمانداری . [ م ِ ] (حامص مرکب ) دارای مهمان بودن . ◄ مهمان نوازی . ◄ عمل و شغل مهماندار. ◄ میزبانی : از قعر دریا نجات دادی به برکت مهمانداری . (قصص الانبیاء ص ١٠٩). و تا بدانی که مهمانداری چگونه است . (قصص الانبیاء ص ١٠٩). باغ و بوستانها دیدیت و از هر چیزی چشیدیت و مهمانداری کردیم شما را. (کتاب المعارف ).