مهمان پذیر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوممهمان پذیر. [ م ِمام ْ پ َ ] (نف مرکب ) پذیرنده ٔ مهمان . مهمان دوست . طالب مهمان : نشست تو در خره ٔ اردشیر کجا باشد ای مرد مهمان پذیر. فردوسی .مترادفها و واژههای مرتبطمسافرخانهمتلواژه قبلی: مهمان نوازیواژه بعدی: مهمان پرست