مهستی گنجوی | رباعیات | رباعی شماره ۴۵

بی‌یاد تو در تنم نفس پیکان باد دل زنده باندهت چو تن بیجان باد گر در تن من بهیج نوعی شادیست الا به غمت پوست برو زندان باد