مهستی گنجوی | رباعیات | رباعی شماره ۲۶

جوله پسری که جان و دل خسته اوست از تار زلفش تن من بسته اوست بی‌پود چو تار زلف در شانه کند ز آن این تن زار گشته پیوسته اوست