مهستی گنجوی | رباعیات | رباعی شماره ۱۹

گفتم که لبم به بوسه‌ای مهمان است گفتا که بهای بوسه من جان است عقل آمد و در پهلوی من زد انگشت یعنی که خموش، بیع … که ارزان است