مهستی گنجوی | رباعیات | رباعی شماره ۱۸۷

شفتالوی آبدارت‌ای سرو سهی آمد ز ره بوسه به دندان رهی سیب زنخت در دل من نار افکند زین سوخته ناید پس از این بوی همی