مهستی گنجوی | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز بیم است که از رشک کنم کفر آغاز من بنده بادی شومای شمع طراز کو زلف تو را ز روی بر دارد باز
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز بیم است که از رشک کنم کفر آغاز من بنده بادی شومای شمع طراز کو زلف تو را ز روی بر دارد باز