مهرروی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرروی . [ م ِ ] (ص مرکب ) دارای رویی چون آفتاب . مجازاً، زیبا. جمیل . ماهروی . مه رخسار : گشاد و جهان کرد از او پرشکر مه مهرروی و بت سیمبر. اسدی (گرشاسب نامه ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرروی . [ م ِ ] (ص مرکب ) دارای رویی چون آفتاب . مجازاً، زیبا. جمیل . ماهروی . مه رخسار : گشاد و جهان کرد از او پرشکر مه مهرروی و بت سیمبر. اسدی (گرشاسب نامه ).