مهد علیا

مهد علیا. [ م َ دِ ع ُل ْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) لقبی که به مادر بزرگان و شاهان می دادند و از آن جمله است لقب خیرالنسأبیگم دختر میرعبداﷲخان مرعشی حاکم مازندران مادر شاه عباس صفوی و لقب مادر ناصرالدین شاه قاجار. (از یادداشتهای مؤلف ). لقب مادر شاهان و زنان عالی رتبه ٔ خاندان سلطنتی که صاحب اقتداری بودند مانند مهد علیا گوهرشادآغا و جز او : پادشاه عالم پناه به تعزیه ٔ آن مهد علیا [ خانش بیگم دختر شاه طهماسب اول صفوی ] تشریف قدوم ارزانی داشتند. (فصلی از جامع مفیدی، مقتبس از رساله ٔ صنعاﷲ نعمت اللهی ).

مهد علیا. [ م َ دِ ع ُل ْ ] (اِخ ) ملک جهان خانم (١٢٢٠-١٢٩٠ هَ .ق .). زن محمدشاه قاجار و مادر ناصرالدین شاه که در فاصله ٔ مرگ محمدشاه تا ورود ناصرالدین میرزا در طهران به رتق و فتق امور پرداخت و در سلطنت ناصرالدین شاه نیز در کارهای مملکتی مداخله داشت . مشهور است که عزل و قتل میرزاتقی خان امیرکبیر به اشارت وی بوده است .