مهایمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهایمی . [ م َ ی ِ ] (اِخ ) (٧٧٦-٨٣٥ هَ . ق .). مخدوم مهایمی، علی بن احمد، منسوب به مهایم (نزدیک بمبئی ). مفسر اهل هند و از اوست : «تبصیرالرحمن و تیسیرالمنان ببعض ما یشیر الی اعجاز القرآن » در دو جلد. (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٦٥٦).