مهایات

مهایات . [ م ُ ] (ع اِمص ) مهایاة. کاری که بر آن آمادگی و موافقت و سازواری کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (اصطلاح فقه ) تقسیم منافع مال مشترک است طبق اجزاء آن یا برحسب زمان . با تقاضای مهایاة از طرف یک یا چند نفر از شرکاء، دیگران را به قبول آن ملزم قرار نمی دهند و فقط با تراضی تمام شرکاء ممکن است آن را صورت خارجی بخشید. (از یادداشت های لغت نامه ). تقسیم منافع متعاقباً و متناوباً. (از تعریفات جرجانی ).