مهاراجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ جِ) [ سنس. ] (ص.) توانگر، ثروتمند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ جِ) [ سنس. ] (ص.) توانگر، ثروتمند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهاراجه . [ م َ ج َ / ج ِ ] (سانسکریت، ص مرکب، اِ مرکب ) مهاراجا. شاه بزرگ . امیر بزرگ در هند. مهاراج . مهراج . راجه ٔ بزرگ . رای برین .