مهاجرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهاجرین . [ م ُ ج ِ ] (اِخ ) گروهی که معمودیه و قربان و هدایا را معتقدند و آنان را اعیادی است و در عبادتگاه خویش گاو و گوسفند و خوک قربانی کنند و زنان را از صحبت ائمه ٔ خویش مانع نشوند، اما نکاح ناشایسته را زشت دانند. (ابن الندیم ).
مهاجرین . [ م ُ ج ِ ] (اِخ ) گروهی که با حضرت محمد(ص ) از مکه به سوی مدینه هجرت کردند : و السابقون الاولون من المهاجرین و الانصار و الذین اتبعوهم باحسان ... (قرآن ١٠٠/٩). و رجوع به هجرت و هجرتان و انصار شود.