فرهنگ لغت

مهابوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مهابوت . [ م َ ت َ ] (اِ) به زعم هندیهای قدیم، طبایع کبار یا عناصر که عبارت بوده است از: آسمان، باد، آتش، آب و زمین . (از ماللهند ص ٢٠).

معنی مهابوت | فرهنگ لغت