مهابط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهابط. [ م َ ب ِ ](ع اِ) ج ِ مَهْبَط و مَهْبِط. (ناظم الاطباء). فرودآمدن گاه ها : مهابط و مصاعد آن از خوف صیادان بی رحم منزه . (سندبادنامه ص ١٢٠). همه را در مخابط ضلالت و مهابط جهالت دید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٦٢).