منمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ مِ) (اِمر.) (عا.) سخن جویده جویده، تأنی و درنگ بسیار در سخن گفتن، تَمجْمُج.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ مِ) (اِمر.) (عا.) سخن جویده جویده، تأنی و درنگ بسیار در سخن گفتن، تَمجْمُج.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
من من . [ م ِ م ِ ] (اِ مرکب ) حکایت صوت کسی که ندانسته ای را گوید. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به من من کردن شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی