منینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منینی . [ م َ ] (ص نسبی ) منسوب به منین از قراء جبل ستین در دمشق است . (از الانساب سمعانی ).
منینی . [ م َ ] (ع ص ) نکویی کننده . (آنندراج ).
منینی . [ م َ ] (اِخ ) (١٠٨٩-١١٧٢ هَ . ق .) شهاب الدین احمدبن علی منینی از علماء دمشق و منسوب به منین است که از قراء دمشق میباشد. او راست : شرح تاریخ عتبی در دو جلد و الاعلام فی فضائل الشام و فرائدالسنیة فی الفوائدالنحویة. وی در منین به دنیا آمد و در دمشق درگذشت . (اعلام زرکلی ج ١ ص ٥٦).