منیخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منیخ . [ م ُ ] (اِخ ) مونیخ .به آلمانی «مونشن » . شهری است در آلمان غربی که مرکز باویر است و بر کنار رود ایزار واقع شده و ١٢١٠٥٠٠ تن سکنه و کلیسای بزرگی از قرن ١٥ میلادی دارد. در این شهر آثاری از معماری قرنهای ١٧-١٩ و دانشگاه و موزه ٔ عظیم و نیز مرکز تجسسات اتمی وجود دارد. این شهر یکی از مراکز صنعتی و بازرگانی است و محصولات عمده ٔ آن ماشین چاپ و مواد شیمیائی و الکتریکی و ابزار تولید صنعتی است . این شهر در سال ١١٥٨م . بنیان گذاشته شده و مدتها محل زندگی دوک ها و فرمانروایان باویر بوده است . و بازیهای المپیک در سال ١٩٧٢ م . در این شهر برگزار شد. (از لاروس ).
منیخ . [ م ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان بهمن شیر بخش مرکزی شهرستان خرمشهر است و ٧٠٠ تن سکنه دارد. ساکنین از طایفه ٔ موطور هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
منیخ . [ م ُ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).