منی انداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منی انداز. [ م َ اَ ] (نف مرکب ) اندازنده ٔ منی که آب مرد و زن باشد. ◄ دوراندازنده ٔ کبر و خودپسندی . روی برگرداننده از خودخواهی و عجب : منی انداز باش چون مردان گر نه ای زن، منی پذیر مباش . سنائی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منی انداز. [ م َ اَ ] (نف مرکب ) اندازنده ٔ منی که آب مرد و زن باشد. ◄ دوراندازنده ٔ کبر و خودپسندی . روی برگرداننده از خودخواهی و عجب : منی انداز باش چون مردان گر نه ای زن، منی پذیر مباش . سنائی .