منکرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منکرات . [ م ُ ک َ ] (ع ص، اِ) چیزهای نامطبوع و نامشروع و ناراست و ناحق . (ناظم الاطباء). ج ِ مُنکَر: از ایذاء مردمان و دوستی دنیا و جادویی و دیگر منکرات پرهیز واجب دیدم . (کلیله و دمنه ). رجوع به منکر شود. - منکرات الموت ؛ شدائد و سختیهای مرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).