منچیکوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منچیکوف . [ م َ / م ِ ک ُ ] (اِخ ) شاهزاده و سردار بحری دولت روس (١٧٨٧-١٨٦٩ م .) است که در سن پترس بورگ متولد و در همانجا درگذشت . او در سال ١٨١٢ مورد توجه آلکساندر اول قرار گرفت و در دوران نیکلای اول به نمایندگی دولت روس با شاه ایران ملاقات و مذاکره کرد و در سال ١٨٢٨ که شهر و بندر آناپه را در دریای سیاه تسخیر کرد، به فرماندهی قشون روس درجنگ با ترکان عثمانی منصوب گردید و در این جنگ زخمی شد و به معاونت سپاه بحری روس ارتقاء یافت و سپس درسال ١٨٣١ به فرمانروائی فنلاند رسید و در سال ١٨٣٦ وزیر دریاداری روس شد. آنگاه سفیر روس در کنستانتینوپول (استانبول فعلی ) گردید و در جنگ کریمه که فرماندهی قشون روس را به عهده داشت شکست خورد. (از لاروس ).
منچیکوف .[ م َ / م ِ ک ُ ] (اِخ ) سیاستمدار روس که در سال ١٦٧٢م . در مسکو متولد و در سال ١٧٩٢ در سیبری درگذشت . او فرزند شیرینی فروشی بیش نبود ولی همبازی پتر کبیر امپراتور روس گردید. او در سال ١٦٩٦ در اردوی پتر کبیر در آزف شرکت کرد و سپس با تزار به هلند و انگلستان رفت و در جنگ شمال شایستگی خود را نشان داد و بعد از جنگ کالیستز در سال ١٧٠٦ که سوئدیها را شکست داد پتر کبیر به او عنوان شاهزادگی داد. در سال ١٧٠٩ که قسمت اعظم نیروی سوئد را در پولتاوا منهدم کرد به دریافت عصای مارشالی مفتخر گردید. آنگاه در سال ١٧١٢ به اتهام اختلاس به محاکمه کشیده شده و ملکه کاترین او را نجات داد. در سال ١٧٢٥ پس از مرگ پتر کبیر با کوشش او کاترین به تخت سلطنت رسید ولی در این دوران عملاً حکومت روسیه در دست منچیکوف بود. او پتر دوم را که با خواهرش وارث تخت و تاج بودند نامزد سلطنت کرد ولی دشمنان منچیکوف پس از رسیدن پتر دوم به حکومت، او و خانواده اش را به سیبری تبعید و تمام اموالش را مصادره کردند. (از لاروس ).