منچوری

منچوری . [ م َ ] (اِخ ) نام قسمتی از سرزمین چین است که امروز قسمت اعظم شمال شرقی چین را تشکیل میدهد. شهرهای عمده ٔ آن «شن یانگ » (موکدن ) و «هاربین » است . منچوری ها از نژاد «تونگوز»اند که در قرن هفدهم میلادی این سرزمین را گرفته وسلسله ٔ تسینگ را تشکیل دادند و تا سال ١٩١٢م . بر آنجا حکمروائی داشتند. در سال ١٨٩٧ روسها امتیاز ارضی پورت آرتور و «تالین » را از آنان گرفتند و در سال ١٩٠٥ روسیه و ژاپن با استفاده از نفوذ خود بر این سرزمین، منچوری را میان خود تقسیم کردند. در سال ١٩٢٤م . روسها از منافع خود در منچوری دست کشیدند ولی ژاپنی ها دولت مان چوکوئو را درسال ١٩٣٢ به وجود آوردند. پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم منچوری مجدداً به چین بازگشت . این سرزمین از طرف شمال به سیبری و از مغرب به سیبری و جمهوری توده ای مغولستان و از شرق به سیبری و شبه جزیره ٔ کره و از جنوب به کره و دریای زرد محدود است . ١٠٥٥٠٠٠ کیلومتر مربع وسعت و بالغ بر ٤٤ میلیون تن سکنه دارد. مرکز آن موکدن است . سرزمینی است با کوههای کم ارتفاع که مهمترین آنها یکی خنگان بزرگ است که در مغرب قرار دارد و منچوری را از مغولستان جدا می کند و دیگر خنگان کوچک است که در مرکز قرار دارد. رودهای آمور (سرحد شمالی منچوری ) و سونگاری و لیائو - هو قسمت اعظم این سرزمین را مشروب می سازند منچوری دارای منابع عظیم کشاورزی است و مهمترین محصول آن غله و سویا است . بهره برداری از جنگل در این سرزمین حائز اهمیت فراوان است . معادن نفت و مس و طلا و آهن و اکسید طبیعی آهن و نقره و سرب و نمک منچوری شایان توجه است کارخانه های ذوب فلزات و پارچه بافی و تولید مواد شیمیائی در شهرهای فوشون و دایرن و موکدن و آنتونگ دارای اهمیت خاصی می باشند. (از لاروس ).