منهتک

(مُ هَ تِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ - دریده، شکافته شده.<BR>۲- مردی که از رسوایی و بی پردگی باک ندارد؛ بی پروا.<br>

(مُ هَ تِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ - دریده، شکافته شده. ۲- مردی که از رسوایی و بی پردگی باک ندارد؛ بی پروا.

منهتک . [ م ُ هََ ت ِ ] (ع ص ) پرده دریده شونده . (غیاث ). پرده دریده شونده و مرد بی پروا که از بی پردگی و رسوایی باک ندارد. (آنندراج ): رجل منهتک ؛ مرد بی پروا که از بی پردگی و رسوایی باک ندارد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) : گفتن هر یک خداوند و ملک آنچنان کردش ز وهمی منهتک . مولوی (مثنوی چ خاور ص ١٦٢).