منقر

منقر. [ م ُ ن َق ْ ق َ ] (ع ص ) منقرالعین ؛ مرد که چشمش در مغاک فرورفته باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

منقر. [ م ِ ق َ ] (ع اِ) میتین . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کلنگ . ج، مناقر. (از اقرب الموارد). ◄ اسکنه . ج، مناقر. (مهذب الاسماء). ◄ چوب کنده کرده برای شراب . (منتهی الارب ). چوب ناودار جهت ساختن شراب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چاه تنگ سر یا چاه بسیارآب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ حوض . ج، مناقر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). حوض . (اقرب الموارد).

منقر. [ م ُ ق ِ ] (ع ص ) شیر نیک ترش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).