منفد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منفد. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) آنکه می برد و نابود میکند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بی زاد و بی ستور و درویش . (ناظم الاطباء). قوم بی توشه و بی ستور. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ چاه خشک و بی آب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).