منفاخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منفاخ . [ م ِ ] (ع اِ) دم آهنگران . مِنفَخ . (مهذب الاسماء). دمه ٔ آهنگران . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آلتی که بدان باد کنند. (از اقرب الموارد). ◄ بوری . نی زرگری . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ کوره ٔ آهنگران . (اقرب الموارد).