منعظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منعظ. [ م ُ ع ِ ] (ع ص ) هر آنکه آزمند جماع باشد. ◄ فرج باز و فرازکرده شده از غایت شهوت . (ناظم الاطباء). رجوع به انعاظ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منعظ. [ م ُ ع ِ ] (ع ص ) هر آنکه آزمند جماع باشد. ◄ فرج باز و فرازکرده شده از غایت شهوت . (ناظم الاطباء). رجوع به انعاظ شود.