منطقی

(مَ طِ) [ ع. ] (ص نسب.)<BR>۱- منسوب به منطق: منطق دان، عالم منطق.<BR>۲- آن چه از روی تفکر و تعقل گفته شود.<br>

(مَ طِ) [ ع. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به منطق: منطق دان، عالم منطق. ۲- آن چه از روی تفکر و تعقل گفته شود.

منطقی . [م َ طِ ] (اِخ ) تخلص قاضی میرحسین بن معین الدین میبدی . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به حسین میبدی شود.

منطقی . [ م َ طِ ] (ص نسبی ) منسوب به علم منطق . (ناظم الاطباء). مربوط به علم منطق . مستدل . با استدلال . بر اساس برهان و دلیل : خردمندان را بنماییم به برهانهای عقلی و به حجتهای منطقی که آمدن مردم از کجاست . (زادالمسافرین ناصرخسرو چ برلین ص ٤). ... از قیاسات منطقی بعید و بیگانه نباشد. (چهارمقاله چ معین ص ٢٠). و شناسایی ده مقولات منطقی که ارباب حقایق خوانند... (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ٤٤). بعد از آن تتبع قوانین منطقی و تصفح مقدمات ... در هر طرفی استعمال کند. (اخلاق ناصری ). ◄ آنچه بر منطق و تعقل استوار باشد. مطابق منطق . از روی منطق : گفته های شما منطقی نیست . ◄ آنکه منطق داند. عالم به علم منطق . ج، منطقیون و منطقیین : ز حجت شنو حجت ای منطقی ز هر عیب صافی چو زر عیار. ناصرخسرو. وندر کتاب بر سخن منطقی چون آفتاب روشن برهان کنم . ناصرخسرو. حکم حال منطقی خواهی ز حال فلسفی کن قیاس آن را که اصغر مندرج در اکبر است . جامی . رجوع به منطق شود.

عقلایی، عقلانی، مدلل، درست، سنجیده، معقول روش‌شناس، منطق‌دان جدلی (متضاد: غیرمنطقی، نامعقول)

مستدل، معقول، عقلایی، عقلانی، مدلل، قیاسی، به‌هنجار، متعادل، عمیق، وارد، به‌جا، قابل‌قبول، مسموع، موجه، محکمه‌پسند، تأییدکننده، اثبات کننده استدلالی درست، حسابی

فرنودی، فرزانه، دانشورانه، خردورز، خردمندانه، بخردانه