منصور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منصور. [ م َ ] (اِخ ) رجوع به شمس الدین (شمس اوزجندی ) و لباب الالباب چ سعید نفیسی ص ١٦٥ شود.
منصور. [ م َ ] (اِخ ) رجوع به غیاث الدین منصوربن (میر) صدرالدین محمد و روضات الجنات ص ٦٦٨ شود.
منصور. [ م َ ] (اِخ ) رجوع به فُرسی منصوربن حسن شود.