منصور مورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منصور مورد. [ م َ رِ م ُ وَرْ رَ ] (اِخ ) یکی از شعرای قدیم فارسی است و بیرونی در کتاب الجماهر خود (ص ٨١) نام او برده و این بیت را از او نقل کرده است : کجا خاک درگاهش از کیمیاست که یاقوت گردد همی زو مدر. (یادداشت مرحوم دهخدا). همان منصوربن علی منطقی رازی شاعر قرن چهارم هجری قمری است .رجوع به منطقی رازی و لباب الالباب چ سعید نفیسی ص ٢٥٤شود.