منصور سبزواری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منصور سبزواری .[ م َ رِ س َ زِ ] (اِخ ) از شاعران قرن نهم هجری قمری و استاد دولتشاه سمرقندی و امیر علیشیر نوایی در علم عروض است، رساله ای در عروض دارد و قصیده ای مصنوع در جواب قصیده ٔ خواجه سلمان گفته که مطلعش این است : بس دویدم در هوای وصل یار کس ندیدم آشنای اصل کار. رجوع به مجالس النفایس ص ٣٤ و٢٠٦ و فرهنگ سخنوران شود.