منستس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منستس . [ م ِ ن ِ ت ِ ] (اِخ ) منسته . از پادشاهان قدیم آتن بود که تزه را از سلطنت خلع کردو خود در جنگ تروا به هلاکت رسید. (ترجمه ٔ تاریخ فوستل دوکولانژ) (از لاروس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منستس . [ م ِ ن ِ ت ِ ] (اِخ ) منسته . از پادشاهان قدیم آتن بود که تزه را از سلطنت خلع کردو خود در جنگ تروا به هلاکت رسید. (ترجمه ٔ تاریخ فوستل دوکولانژ) (از لاروس ).