مندمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مندمی . [ ] (اِخ ) طایفه ای از ایلات کرد ایران است که شعب آن عبارتند از: ١ - محمد مرادی که مرکب از ٥٠٠ خانوار است و در کردستان، شهر زور و زهاب مسکن دارند. ٢ - تاری مرادی که در حدود ٤٠٠ خانوار است و در قرخ لروکانی دریژ سکونت دارند، این تیره به زراعت می پردازند. ٣- ٣٠٠ خانوار دیگر از این ایل در بازیان و سرخار از توابع سلیمانیه سکونت دارند. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٣).