مندل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ دَ) (اِ.) مندله، دایرهای که جادوگران و دعاخوانان به دور خود میکشند و در میان آن نشسته دعا یا افسون میخوانند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ دَ) (اِ.) مندله، دایرهای که جادوگران و دعاخوانان به دور خود میکشند و در میان آن نشسته دعا یا افسون میخوانند.<br>