مندغوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مندغوره . [ م َ رَ / رِ ] (معرب، اِ) یبروح است ... و به رومی مندراغوراس خوانند. (اختیارات بدیعی ). مندعوره مصحف آن است . منداغورس . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). در مصر، مندراگور را گویند. (دزی ج ٢ص ٦١٨). رجوع به مندراگور و منداغورس و یبروح شود.