مندرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مندرع . [ م ُ دَ رِ ] (ع ص ) پیش درآینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه پیش می آید ونزدیک می گردد. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه به شتاب می رود. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ استخوان از جای خود برآینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). استخوان از جای خود برآمده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شکم پر. (آنندراج ). شکم پرشده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ماه برآینده از ابر. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ماه از زیر ابر برآمده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به اندراع شود.