منخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منخر. [ م ِ خ َ / م ِ خ ِ / م ُ خ ُ / م َ خ ِ ] (ع اِ) سوراخ بینی . (دهار)(منتهی الارب ) (آنندراج ). سوراخ بینی . ج، مناخر. (ناظم الاطباء). بینی و گویند سوراخ آن . ج، مناخر. (از اقرب الموارد). هر یک از دو سوراخ بینی . تثنیه ٔ آن منخرین . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به منخرین شود.