منخرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منخرین . [ م ِ خ َ رَ ] (ع اِ) هردو سوراخ بینی . (غیاث ) (آنندراج ) تثنیه ٔ منخر. دو سوراخ بینی . (یادداشت مرحوم دهخدا) : آب اصلش چون به بینی بازافکنی فضل دماغ و منخرین بکشد. (الابنیه چ دانشگاه ص ١٨٢). فرنجمشک ... سددهای مغز و منخرین بگشاید چون بوی کنند یا بخورند. (الابنیه ایضاً ص ٢٤٣). رجوع به منخر شود.