منخدع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ خَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) فریفته شونده، گول خورنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ خَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) فریفته شونده، گول خورنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منخدع . [ م ُ خ َ دِ ] (ع ص ) فریفته شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). فریفته شده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) : نصربن الحسن بدین لمعه ٔ برق منخدع گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٦٤). ◄ مکروهی یابنده در بی خبری . (آنندراج ) (از منتهی الارب ).