منحیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منحیم . [ م ِن َ ] (اِخ ) (به معنی تسلی دهنده ). پسر جادی که شلوم پادشاه اسرائیل را کشته در عوض وی مدت ده سال یعنی از ٧٣٨ تا ٧٤٧ ق .م . سلطنت نمود و در ظلم و ستم معروف بود. (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به کتاب دوم ملوک فصل پانزدهم آیت ١٥-٢٠ شود.