منته نگرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منته نگرو. [ م ُ ت ِ ن ِ رُ ] (اِخ ) مونته نگرو. شاهزاده نشینی در ناحیه ٔ بالکان بود که در سال ١٨٧٨ م . بوسیله ٔ قرارداد برلن مستقل گردید و در سال ١٩١٠ م . نیکلای اول به سلطنت این سرزمین رسید و کشوری پادشاهی شد. آنگاه در سال ١٩١٨م . به یوگسلاوی پیوست و امروز یکی از جمهوری های فدراتیو یوگسلاوی است و ١٣٨١٢ کیلومتر مربع وسعت و ٥١١٠٠٠تن سکنه دارد و مرکز آن تیتوگراد است . (از لاروس ).