منتشع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتشع. [ م ُ ت َ ش ِ] (ع ص ) برکشنده . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). آنکه برمی کشد و می افکند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ دارو در بینی خود کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه دارو در بینی خویش می کشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انتشاع شود.