منتخع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتخع. [ م ُ ت َ خ ِ ] (ع ص ) ابر ریزنده ٔ همه ٔ باران . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).ابری که همه ٔ باران خود را ریخته باشد. (ناظم الاطباء). ◄ دورشونده ٔ از زمین خود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه از خانه ٔ خود دور می شود. (ناظم الاطباء). رجوع به انتخاع شود.